Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Κώστας Γεωργάκης: 19 Σεπτέμβρη 1970. τον ξεχάσαμε ??

Η Ελλάδα όμως τίμησε τον “αντιστασιακό αγώνα” του Τσουκάτου και του Τσοχατζόπουλου.

 

Κώστας Γεωργάκης: 19 Σεπτέμβρη 1970.

 


 

 Γένοβα 19 Σεπτέμβρη 1970
Ο 22χρονος φοιτητής Κώστας Γεωργάκης διαμαρτυρήθηκε με την αυτοπυρπόλησή του για την δικτατορία στην Ελλάδα.


Στον πατέρα του άφησε το ακόλουθο γράμμα:


«Αγαπημένε μου πατέρα, σε παρακαλώ συγχώρα με χωρίς να κλάψης. 

Ο γυιός σου δεν είναι ήρωας. Είναι ένας άνθρωπος σαν όλους τους ανθρώπους ίσως με περισσότερο φόβο. Φίλησε το χώμα της πατρίδας για μένα. 

Μετά από τρία χρόνια καταπίεσης, δεν μπορώ ν’ αντέξω άλλο. Δεν θέλω εσύ να αντιμετωπίσεις κανένα κίνδυνο γι αυτή μου την πράξη, αλλά δεν μπορώ ούτε να σκεφθώ ούτε να ενεργήσω αν δεν είμαι ελεύθερος. 

Ζήτω η Δημοκρατία, Κάτω η Τυραννία. 

Η πατρίδα μας που γέννησε την ελευθερία θα εξαφανίση τους τυράννους.
Συγχώρα με αν μπορείς

ο Κώστας σου»



 Με τον θάνατο του Κώστα Γεωργάκη έγινε φανερό σε όλους πως το φασιστικό εγκληματικό χέρι δουλεύει ασταμάτητα, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα, φανερά και κρυφά, για να διαλυθεί το αντιφασιστικό κίνημα στην Ιταλία.


Στο «ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΟ ΔΕΛΤΙΟ» αρ. 11, του Α.Μ.Ε.Ε. στην Ιταλία, τον Οκτώβρη του 1970, τα στοιχεία που παρατίθονται είναι…
χαρακτηριστικά του κλίματος εκείνης της περιόδου:


«Με τον θάνατο του Γεωργάκη μπόρεσαν να βγουν στο φως ορισμένες μόνο από τις πτυχές του εγκληματικού φασιστικού οργίου και κύρια τις δυνατότητες που διαθέτουν οι φασιστικές υπηρεσίες (Προξενεία κ.λ.π.) για τον χαφιεδισμό και την παρακολούθηση των ελλήνων αντιφασιστών, καθώς και τα μέσα που διαθέτει και τους τρόπους που χρησιμο ποιεί το φασιστικό καθεστώς για τον εκβιασμό και την απελπιστική τρομοκράτησή τους…»     

  
Σήμερα,, λίγοι θυμούνται εκείνη την θυσία.
Η αμνησία και η «πολιτική της αφασίας» κυριαρχούν στην ζωή της πατρίδας μας. 

Οι δολοφόνοι του Κώστα χαμογελούν μέχρι σήμερα.
Ευτυχώς, κάποιοι θυμούνται.

Κάποιοι δεν ξεχνούν και δεν υποτάσσονται.




Από:
Το ελληνικό φοιτητικό κίνημα και ο αντιδικτατορικός αγώνας στην Ιταλία

 

 

 

Η θυσία του Κώστα Γεωργάκη




Σαν σήμερα, στις 19 Σεπτέμβρη του 1970, αυτοπυρπολείται στη Γένοβα της Ιταλίας ο Έλληνας φοιτητής Κώστας Γεωργάκης, διαμαρτυρόμενος για τη στρατιωτικοφασιστική δικτατορία στην Ελλάδα.


Μνήμη και διδάγματα Παύλου Φύσσα...


Δυο λόγια για μια θυσία που ξέπλυνε τις αμαρτίες μας
Καθόμουνα πριν από ένα ταληράκι χρόνια και συζήταγα με κάτι φίλους για το φαινόμενο Χρυσή Αυγή.

Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017

Τούτος ο μαυρότοπος θέλει μνήμη κριτική




Και η μνήμη σ' ένα λαό δεν μπορεί να είναι η καταγραφή απολιθωμένων γεγονότων, αλλά η κριτική πορεία μέσα από αυτά. Ο,τι δεν αναλύεται,πεθαίνει.

Ούτε πάλι η μνήμη μπορεί να είναι μνησικακία, που συντηρεί την εκδίκηση. Ούτε "λαβωματιά" που θηριεύει τα ψυχικά συμπλέγματα.Ούτε φιλολογική αναφορά,που συντηρεί λείψανα. Ούτε εθνική λογόρροια, που οδηγεί στην αυτάρεσκη απραγία...


Κι αν η μνήμη, κατά τις περιστάσεις, περνάει από αυτά, κανένα δεν διεκδικεί ούτε το εύρος της, ούτε τη χρησιμότητά της. Ενας λαός έχει μνήμη κι όταν μπορεί να ξεχνάει. 

Και είναι αμνήμονας κι όταν θυμάται. Χρειάζεται κριτικός νους και ταυτόχρονα μια έγερση πάνω από την ιστορία, που θα επιτρέψει το διύλισμα, την αξιολόγηση και την κατάταξη γεγονότων, ιδεών και καταστάσεων.

Τίποτα δεν μπορεί να έχει σημασία από τα παρελθόντα, αν το εκλάβουμε δεδομένο. Αν όμως το δούμε μέσα στις συναρτήσεις που το γέννησαν, τότε προσλαμβάνει τη σημασία του και δηλώνει τη χρησιμότητά του, την αποδοκιμασία του, την καταδίκη του, την αποφυγή του. Χρειάζεται η κριτική μνήμη σ' ένα λαό. 

Μόνον ο λαός που φροντίζει να διατηρεί τις μνήμες του και να είναι ώριμος, χωρίς να περιμένει να ωριμάσουν οι γύψοι των καθεστώτων ή των πολιτικών με καθεστωτική νοοτροπία, μπορεί να κοιτάζει μπροστά.

Δεν γεννήθηκαν στους αιώνες που διέρρευσαν ούτε άγιοι της πολιτικής,ούτε άγιοι των επαναστάσεων. Ενσαρκωτές υπήρξαν, στο πρώτο στάδιο της θεωρίας, απωθημένων παθών ή συλλήπτορες των μηνυμάτων των καιρών, που στη συνέχεια τα μορφοποίησαν όλα σε εξουσία. Και η εξουσία αποκτά τόση σκληρότητα, όσο περισσότερο της αφήνεται με εμπιστοσύνη και ακρισία ο λαός.

Η τέτοια ακρισία, ενίοτε συνδυασμένη με την αδιαφορία, καταστρέφει τη μνήμη ή τη σηματοδοτεί αποπροσανατολιστικά, οπότε πάλι την αχρηστεύει. Τότε η πολιτική εμπειρία στους λαούς παύει να λειτουργεί. Σαν να είναι πρωτάνθρωποι, χωρίς δηλαδή παρελθόν. Ακριβώς η παντεποπτική μνήμη είναι η πολιτική εμπειρία.

Και εμπειρία δεν έχει ένας άνθρωπος ή ένας λαός που έζησε απαραίτητα πολλά, αλλά όποιος έδωσε κίνηση και δυναμισμό στην πείρα του. Εμπειρία είναι η μετάπλαση της πείρας σε βίωμα, σε διανόημα, σε πράξη!..

Αν η πείρα ήταν εμπειρία και ικανότητα, ως αποτέλεσμα γνώσης, μάθησης και αναπροσαρμογής, τότε οι δυστυχέστεροι λαοί θα ήταν και οι ικανότεροι. Το μόνο που καταφέρνουν εντούτοις είναι να μακραιωνίζουν τη δυστυχία τους και την ανελευθερία τους.

Οι Ελληνες έχουμε, όσο ελάχιστοι λαοί, τις περισσότερες δυστυχέστερες και ευτυχέστερες περιόδους ζωής. Κάποτε όμως μας έμεινε πείρα, χωρίς να γίνει εμπειρία. Αρνούμαστε να μάθουμε πολιτική και ζωή, παρά την τόση πείρα μας. Καταντήσαμε να μην έχουμε πολιτική εμπειρία, παρά την ιστορική μας πείρα!..

Γι' αυτό στεκόμαστε σε άνευ σημασίας λεπτομέρειες, την ίδια ώρα που τεκταίνονται τα χείριστα. Και τα χείριστα διογκώνονται. Και γίνονται αποδεκτές αναγκαιότητες. Τα "εξαγιάζει" το πέρασμα του χρόνου. 

Περνούν αμετάκλητα κάποια στιγμή στο αμάρτημα, όταν επιμένουν να μένουν, μετά τα πρώτα σημάδια του ξεπεσμού τους. Και ό,τι επιμένει να μένει, όταν φαίνεται πως ξεπερνιέται, γίνεται αναγκαία σάπιο και καταναγκαστικό, για να επιβιώσει ως βαλσαμωμένο λείψανο ή πολιτικό σκιάχτρο!


   Του Στέλιου Συρμόγλου



ΠΗΓΗ     

Μπράβο Μπράβο congratulations

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που αύξησε φόρους και εισφορές 




Η Ελλάδα είναι το μοναδικό κράτος – μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προϋπολόγισε υψηλότερα φορολογικά έσοδα για το 2017 και αύξησε τον βασικό φορολογικό συντελεστή από 23% σε 24% το 2016!

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

11 Σεπτέμβρη 1973, ο Salvador Allende, σοσιαλιστής πρόεδρος της Χιλής πέφτει δολοφονημένος από την αμερικανοκίνητη χούντα!



Ο δολοφονημένος από τη Cia Salvador Allende, ZEI στη μνήμη όλων των Ελεύθερων Ανθρώπων! 






 Τα τελευταία λόγια  του 

Σίγουρα αυτή θα είναι η τελευταία μου ευκαιρία να απευθυνθώ σε σας. Η πολεμική αεροπορία έχει βομβαρδίσει τις κεραίες το ράδιο Πορτάλες και του ράδιο Κορποραθιόν. 
 
Στα λόγια μου δεν υπάρχει πικρία αλλά απογοήτευση.

 Ας είναι αυτό μια ηθική τιμωρία γι αυτούς που πρόδωσαν τον όρκο τους : στρατιώτες της Χιλής, αρχηγοί των επιτελείων  ο ναύαρχος Μερίνο (που αυτοανακηρύχθηκε διοικητής του ναυτικού και ο κύριος Μεντόζα , ο κατάπτυστος στρατηγός που μόλις χτες υποσχέθηκε πίστη κι αφοσίωση στην κυβέρνηση και επίσης αυτοδιορίστηκε αρχηγός των Καραμπινέρος  

Με όλα αυτά δεδομένα το μόνο που μου έχει μείνει είναι να πω στους εργάτες : δεν θα παραιτηθώ!
Βρισκόμενος σε μια ιστορική μετάβαση θα πληρώσω τη νομιμοφροσύνη μου στον λαό με την ζωή μου.

 Και του λέω πως είμαι βέβαιος ότι ο σπόρος που σπείραμε στις συνειδήσεις χιλιάδων Χιλιανών δεν θα εξαφανιστεί.




Ο Σαλβαδόρ Αλιέντε έδωσε τη ζωή του για τη Χιλή, την πατρίδα του. Ιδρυτής του Χιλιανού Σοσιαλιστικού Κόμματος, βουλευτής από τα 28 του, ένας φωτισμένος νεαρός αστός που ακούραστος γύρισε ολόκληρη την χώρα του, για να ακούσει, να συζητήσει, να πείσει.

Στις 4 Νοεμβρίου του 1970 εκλέχθηκε Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Με έναν σχεδόν εμμονοληπτικό σεβασμό στην Δημοκρατία και τους θεσμούς, αφιέρωσε την ίδια την ύπαρξη του στον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της πατρίδας του.

Η αγάπη του για την Δημοκρατία

Η ανάληψη της εξουσίας από τον Αλιέντε ήταν ένα γεγονός πιο ανατρεπτικό και από το πρόσφατο "χαστούκι" της κουβανικής Επανάστασης. Ένας ποταμός αμερικανικών δολλαρίων ξοδεύτηκε για την αποσταθεροποίηση της χώρας, για την οργάνωση του στρατιωτικού πραξικοπήματος.

Για τον Αλιέντε οι δημοκρατικοί κανόνες ήταν απαραβίαστοι. Έπρεπε να πολεμήσει τους αντιπάλους του με νόμιμα μέσα, να κερδίσει χρόνο για να πείσει τον κόσμο. Πλήρωσε με τη ζωή του την αγάπη του για τον σεβασμό του νόμου, για την Δημοκρατία.

Στις 11 Σεπτεμβρίου του 1973 το στρατιωτικό πραξικόπημα του Αουγούστο Πινοσέτ άλλαξε την ιστορία της χώρας. Ο Αλιέντε λίγες ώρες μετά το πραξικόπημα έκανε διάγγελμα προς τον χιλιανό λαό και αμέσως μετά αυτοκτόνησε.
 Η Χιλή μπήκε σε ένα βαθύ φασιστικό σκοτάδι που κράτησε πάνω από 17 χρόνια.  




11η Σεπτεμβρίου 2001: Το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους



Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, 19 τρομοκράτες, που συνδέονταν με την οργάνωση Αλ Κάιντα, κατέλαβαν τέσσερα αεροπλάνα, με σκοπό να πραγματοποιήσουν επιθέσεις αυτοκτονίας εναντίον στόχων στις ΗΠΑ.

Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

Ως πότε θα εξευτελίζει τη χώρα;



«I hope to come back to Greece and see Betty also».Ελπίζω να γυρίσω στην Ελλάδα και να δω την Μπέτυ επίσης.
Αυτή ήταν η αποχαιρετιστήρια κουβέντα της Μπριζίτ Μακρόν με τον Αλέξη Τσίπρα; Θα μπορούσε να είναι σε μια κανονική χώρα, με έναν κανονικό πρωθυπουργό.

...αν θυμηθούμε τι έλεγε και τι έκανε, θα γελάμε και θα κλαίμε!





 αρκετά μας φλόμωσαν με το... Ευρωπαϊκό ιδεώδες του Μακρόν και πολύ θα μας παραμυθιάσουν με τις εξαγγελίες τους στα...
εγκαίνια της ΔΕΘ.

Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

Το ποίημα που έγραψε η Ηρώ Κωνσταντοπούλου στην απομόνωση, λίγο πριν εκτελεστεί στις 5 Σεπτέμβρη 1944



 Στις 5 του Σεπτέμβρη 1944, η δεκαεφτάχρονη ΕΠΟΝίτισσα Ηρώ Κωνσταντοπούλου πέφτει νεκρή από τις σφαίρες των Γερμανών καταχτητών, λίγο πριν προλάβει ν’ αναπνεύσει τον αέρα της λευτεριάς.

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

Άκου να δεις τι θα κάνουμε....



Άκου να δεις τι θα κάνουμε.
Θα βγούμε έξω εγώ κι εσύ
κι αν αυτός ο κόσμος δε θέλει ν’ αλλάξει
θα τον καταστρέψουμε.

Θα εκδικηθούμε για όλα τα όπλα
που ακούμπησαν στους κροτάφους αθώων γυναικών.
Για όλα τα παιδιά που σάπισαν στα κελιά
γιατί είχαν άντερα κι ονειρεύτηκαν.


Για όλες τις νοικοκυρές
που έκαναν τις πρώτες και τις τελευταίες τους ρυτίδες
μπροστά στην τηλεόραση.
Για κείνον τον πιτσιρικά
που κρύβει το μυστικό του κόσμου στα μάτια του
κι είδε τους μπάτσους να σκοτώνουν τον πατέρα του.
Θα εκδικηθούμε για τις ζωές μας
που έγιναν παιχνίδια στα χέρια άψυχων ηλιθίων.


Θα εκδικηθούμε τους τράγους βιαστές
και τις υστερικές γριές που εξαργυρώνουν τη μιζέρια τους.


Τους φαύλους δικαστές και τα κοράκια και τους εκφωνητές
και τους μπάτσους και τους καραβανάδες
και τους γραβατωμένους δολοφόνους
και τους χουντικούς κωλόγερους.
 


Θα τους εκδικηθούμε όλους.
Αυτόν τον τρόμο στα μάτια τους
τον οφείλουμε στον πιτσιρικά
που κρύβει το μυστικό του κόσμου στα μάτια του.


Αυτό είναι το μυστικό του κόσμου.
Θα τα αφανίσουμε όλα και θα αφανιστούμε κι εμείς,
άθλιοι ξενιστές στο σώμα της Γης.



Είναι τόσα πολλά αυτά που θέλω να σου πω
και δεν προλαβαίνουμε.

Ντύσου.


 
 Αναρχοποιητής



πηγή 

Σάββατο, 2 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ.. ΕΦΥΓΕ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ



                                             

Συμπληρώνονται, σήμερα, 33 χρόνια (2/9/1984) από την πικρή, θλιβερή απώλεια του μεγάλου ηθοποιού, του αλησμόνητου, ακριβού συντρόφου μας, Μάνου Κατράκη.